Site Overlay

Elveda Sabitlerim

denge

Bir şeyin ters gitme olasılığı varsa, ters gidecektir.

Edward A. Murphy Jr.

Kaotik bir evrende yaşadığımıza ve Murphy Kanunlarına inansam da hayatımda plansız bir eylem gerçekleştiremedim hiç. Arkadaş ortamlarında “Haydi yapalım!” dediklerinde oyunbozanlık yapmasam da «Tamam, yapalım ama nasıl gideriz? Kaçta varırız? Kaçta döneriz?» gibi iştah kaçırıcı soruları soran hep ben oldum. Sanki ergenliğimin zirvesinde «Spontane yaşamak lazım arkadaş, tuvalete bile kaçta gideceği belli olan monoton hayatlardan birinde hapsolmamak lazım…» diye düşünen ve herkese bunu savunan ben değilmişim gibi. Demek ki düşünmek ve düşündüğünü söylemek ile eylem arasında her zaman tutarlılık olmuyor. İnsan her düşündüğü ve doğru olduğuna inandığı şeyi karakterinin bir parçası haline getiremiyor.  İnsanın güvenilmezliği de buradan geliyor olsa gerek. 

nathan dumlao 3kZpELkaxHc unsplash - Dünyaloji

Plansız iş yapamam dememe rağmen bu absürt yıl boyunca yaptığım bütün planlar elimde patladığı için savruk bir şekilde yaşamaya başladım sanırım. İnsanın sabitleri değişince dengesi de bozuluyor orantılı olarak. İlk «evde kal» durum ortaya çıktığında yatış kalkış saatlerimi ona göre ayarlayıp günümü dengeli şekilde planlayıp yaşamaya devam etmiştim. Değişen sabitlerin yerine yeni sabitler koyarak bir şekilde dengede kalmayı başarmıştım da. Ama süreç uzadıkça ayak uydurmak zorlaştı. Yeni normal denilen dünya hiç de normal değil anlayacağın. Evde kalmak artık ilk günlerdeki kadar kolay değil. Evde kaldıkça günümü planlamam zorlaştı mesela. En sevdiğim şeyleri bile yapasım gelmiyor bir süredir. Elime gitarımı alıp en fazla on dakika sonra yerine bırakıyorum. Sosyal medyayı açıp biraz takılayım diyorum, sıkıntı basıyor içimi, daha bir iki şeye bakamadan geri kapatıyorum. Yapabildiğim birkaç şey kaldı, onları da herhangi bir plan dahilinde değil, spontane yapar oldum. Mesela eşimle oturup Netflix açıp bir şeyler izliyoruz, bir kitap açıp müzik eşliğinde okuyorum ya da uyuyorum. Hayatımda planlı bir eylemimin olması için yazmaya tekrar başladım, günlük minimumlar belirleyip yazıyorum, biraz da düzenledikten sonra burada yayınlıyorum. Onu da hala yazmak bölümü dışında planlı bir hale getiremedim; konular çıkartıp gün boyu düşünüyor, oturup hiç birisi ile alakası olmayan bambaşka bir şey yazıyorum. Bir de haftanın belirli günlerinde işe gitmek kaldı elimde planlı aktivite olarak ancak orada da işlerin pek planlı gittiği söylenemez.

kukla

Oysa Mayıs – Kasım arasında işten sonraki sürede hafta içi geceleri, hafta sonu sabahları uzun koşulara çıkıyordum. Boş zamanımda ne yapacağım, ne okuyacağım, bilgisayar karşısına ne zaman geçeceğim ve geçtiğimde ne yapacağım, hepsi belirliydi. Boş zaman kavramı günü hatta birkaç günü birden kapsamaya başlayınca, boş zaman olmaktan çıkıp zamanın yokluğu gibi garip bir duruma evrildi. Sanki artık zaman boyutundan soyutlandım, zamansız kaldım, en önemli sabitim yok oldu.

Gençliğimdeki söylemdeki gibi yaşıyorum artık, spontane, içimden geldiğince ama mekân ile sınırlanınca hiçbir sabitim kalmamış oluyor. Eşimle henüz evlenmeden önceki dönemimizde mesela dört kişiden oluşan arkadaş grubumuzda spontane ama planlı bir hayatın en mutlu ve eğlenceli yollarını keşfetmiştik. Her gün bir masa oyunu oynardık ve sonunda kazanan çift ne isterse tüm grup onu yapardık ertesi gün. Sabah bir şehirde kahvaltı yapıp akşam başka bir şehirde yemek yediğimiz olurdu. Şimdi kendi kasabamızda evimizden başka bir mekân yok. Ve evde kalıp da planlı yaşamak denen bir şey de yok.

Elveda sabitlerim, elveda ömrümce kurduğum dengeler…

Avatar of Aydın

Author: Aydın

🪐 Citizen of the Chaotic Universe 🗣 İngilizce öğretir 🎓 hayatı öğrenir 📝 okur-yazar 🎧 dinler 🎤söyler... #müzik #edebiyat #hayat

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

50% Complete

Her Cuma akşamı yeni içerikler avcuna düşsün ister misin?

Holler Box